Albir is ontstaan uit een klein kustgebied tussen Benidorm en Altea, aan de voet van het natuurgebied Serra Gelada. Oorspronkelijk bestond het gebied vooral uit landbouwgrond met amandel- en citrusboomgaarden.

De naam “Albir” komt waarschijnlijk van het Arabische woord al-bir, wat “de put” of “waterbron” betekent. Dat verwijst naar de aanwezigheid van natuurlijke waterbronnen in het gebied tijdens de Moorse periode in Spanje. Een oude fundering van een waterput is nog te zien langs de boulevard richting Altea.

Tot ver in de 20e eeuw was Albir erg rustig. De grote verandering begon in de jaren 1950–1960, toen het toerisme aan de Costa Blanca opkwam. Terwijl Benidorm zich ontwikkelde tot een drukke toeristenstad, bleef Albir klein en rustig. Daardoor trok het veel mensen aan die juist natuur, zee en een ontspannen sfeer zochten.

De oom en tante van Ramon hadden hier in de jaren 60/70 een bekende camping genaamd El Zeuco ofwel De Klomp. Hier is later een groot gedeelte van de Noorse wijk op gebouwd. Onze roots gaan dus ver terug. 😊

In de jaren 1970 en 1980 kwamen veel buitenlandse bewoners — vooral uit Nederland, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk — zich hier vestigen. Daardoor kreeg Albir een internationaler karakter. Tegenwoordig hoort Albir officieel bij de gemeente L’Alfàs del Pi.

Bekende plekken die sterk verbonden zijn met de ontwikkeling van Albir zijn:

• Playa del Albir — het kiezelstrand en de boulevard

• Faro de l’Albir — de vuurtoren met wandelroute door Serra Gelada

• Parque Natural de la Serra Gelada — beschermd natuurgebied sinds 2005

Wat veel mensen aantrekkelijk vinden aan Albir is dat het nog altijd een rustiger alternatief is gebleven voor het veel drukkere Benidorm, met een mix van Spaanse sfeer en internationale invloeden.